Donna Risa Regisseur STUT Een Marokkaanse jongeman die meespeelt bij Stut Theater werd na het spelen gevraagd door een student van de HvU of hij zichzelf nu echt zo kwetsbaar voelt: "Je ziet er echt niet kwetsbaar uit!" Waarop hij antwoordde: "Jij hebt jouw rijbewijs, ik heb mijn rijbewijs, we wonen in dezelfde stad, alleen jij wordt nooit aangehouden en ik gemiddeld zo'n 10 keer per jaar."Adem Kumcu Programmamamanager Diversiteit en Integratie Gemeente Utrecht "Kosmopolis is voor mij een droom die uitkomt! Ik was betrokken bij de oprichting en onderhoud goede contacten met Kosmopolis als programmamanager Diversiteit en Integratie bij de Gemeente Utrecht.”Dounia El Baraka Communicatiedeskundige Pluk dié dag! Ik ben geen halfbloed, maar dubbelbloed.Aziz Bekkaoui Modeontwerper Kosmopolis Rotterdam staat voor grenzeloos verbinden van kunst, politiek en religie.Francine van Dam Medewerker Kunstfactor "in onze samenwerking zijn netwerkvorming, kennisuitwisseling en verdere visievorming heel belangrijke onderdelen bij de verrijking van ons werk".Ergün Erkoçu Architect "Ik ben geïnteresseerd in de pluriculturele samenleving en werkt vanuit een sociaal-maatschappelijke betrokkenheid. Hiervoor schep, initieer en speel ik in op actuele vraagstukken. Uitgangspunt hierin is de mens in relatie tot thema´s als religie, beleving, samenleven, multifunctioneel en multi-etnisch gebruik van gebouwen, natuur, voorzieningen en de openbare ruimte."Ghalia Elsrakbi Grafisch ontwerper " Ik vind verschillen tussen mensen juist erg belangrijk in een samenleving die zorgt voor meer diversiteit in alles en wekt meer interesse naar elkaar toe. Onze verschillen zijn de basis voor onze vriendschap"Friso Wiersum programmamaker Tumult Diversiteit en dialoog zijn twee woorden die zo snel mogelijk van hun lading ontdaan moeten worden. Nu betekenen ze namelijk: Omdat jij anders bent, wil ik met je praten. En cultuur is juist: Omdat we allemaal wat delen, maak jij hier ook deel van uit. Dat wil Tumult programmeren.Gülbin Yesil Actrice Garajistanbul Drie maanden werkte ik voor Kosmopolis in een Rotterdamse wijk met Turkse vrouwen aan een theatervoorstelling. Deze intensieve werkwijze bracht ontroerende ontmoetingen, bijzondere nieuwe vriendschappen en voor sommige deelnemers de moed om belangrijke stappen in hun leven te maken.Memet Ali Acteur Garajistanbul The exchange between Garaj and Kosmopolis enriches each others views on cultural live.Mariëtte Dölle Projectcoördinator TENT TENT., het Historisch Museum en Kosmopolis Rotterdam gaan in Rotterdam-Zuid een gezamenlijk programma neerzetten. Wij willen met onze projecten inspireren, inbrengen, absorberen en reageren. Niet vanuit een vanzelfsprekend gelijk, maar als engagement van publieke organisaties die over de schutting kijken en tot de conclusie komen dat ze zichzelf opnieuw moeten uitvinden.Mike van Graan Theatermaker “The terms of ‘multiculturalism’ are often set by the economically, politically and culturally dominant so that more often than not, multiculturalism is about assimilation – making “other” like “us”, with “us” assuming that our economic, religious and political values, our cultural practices, our aesthetic standards, etc represent the highest state of human evolution. It is this moral superiority and cultural arrogance that most militate against the peaceful co-existence with communities who have different values and beliefs i.e. ironically, it is not “other” minorities that most threaten the comfortable order, but the arrogance and superiority that continue to denigrate, marginalise and reinforce stereotypes of the “other”.Naeeda Aurangzeb Journalist In de ontmoeting met de ander maak ik steeds weer kennis met mijzelf.Mustafa Hadziibrahimovic Journalist "Mijn nationaliteit is mens"!Pearl Dias Programmadirecteur Atana Atana werkt samen met Kosmopolis om de diversiteit in alle segmenten van de cultuursector te versterken!Wim Manuhutu Directeur Museum Moluku Hoe meer je naar verschillen zoekt, hoe meer overeenkomsten je vindt. Cultuur is nooit een excuus om iets niet te doen of te bespreken Zorg ervoor dat je eigen culturele achtergrond je scherper naar anderen leert kijken in plaats van dat je ze niet ziet.Samila Afkir Gespreksleidster Kosmopolis Rotterdam is altijd op zoek naar verbinding tussen mensen en werkt op een bijzondere manier: met ruimte voor iedereen en zonder normerend te zijn.Soheila Najand Directeur Stichting Interart 'Descartes zegt: Ik denk dus ik ben. Een Nieuwe Culturele Burger zegt: Ik verander dus ik ben. Ik communiceer dus ik ben. Ik onderzoek dus ik ben. Ik draag verantwoordelijkheid dus ik ben. Ik verbind dus ik ben. Ik creëer dus ik ben. Ik droom dus ik ben.'
De gestolde identiteit van Indische Nederlanders 100 % Hollands, zo zien de Indische Nederlanders zichzelf. Maar zij voelen zich na veertig jaar in Nederland nog steeds een buitenstaander, zo bleek zondag 25 april tijdens Kamera Kultura in het Nutshuis. “In het koloniale Nederlands-Indië had je een klassenstelsel, een soort apartheidsregime”, legt documentairemaakster Hetty Naaijkens uit. Zij werd tijdens de Kamera Kultura middag door presentatrice Sanna Andréa-Dia geïnterviewd. “De blanke Nederlanders of totoks stonden boven aan. Daarna kwamen de indo´s, mensen met een gemengde afkomst. En helemaal onderaan stonden de inlanders, de oorspronkelijke bewoners van Indonesië.” Naaijkens maakte de documentaire ‘Contractpensions: Djangan Loepah!’ (Contractpensions: Niet Vergeten!) over de komst van de Indische Nederlanders vlak na Tweede Wereldoorlog (1940-1945) in wat zij beschouwden als hun vaderland. Een volgens de filmmaakster, zelf van Indisch-Nederlands afkomst, volstrekt onbekende episode van het Nederlandse koloniale verleden. De Indische Nederlanders, zelf trots op hun Nederlandse afkomst omdat hen die status en aanzien gaf, rekenden op een warm welkom. Maar het Nederland van begin jaren vijftig, provinciaal en na de Tweede Wereldoorlog volstrekt verarmd, gaf de Indische Nederlanders vanaf het begin het gevoel dat zij niet welkom waren.“Ik werd behandeld als een allochtoon nu, als een buitenstaander”, vertelt een Indische Nederlander in de documentaire van Naaijkens. Cultureel antropoloog Lizzy van Leeuwen, die ook bij de middag aanwezig was, schreef het boek ‘Ons Indisch Erfgoed, Zestig jaar strijd om cultuur en identiteit’ over de integratie van Indische Nederlanders. In de Groene Amsterdammer publiceerde zijn onlangs een verhaal over Geert Wilders en zijn Indisch Nederlandse achtergrond. Zie de volgende link: http://www.groene.nl/2009/36/wreker-van-zijn-indische-grootouders. Wilders is volgens Naaijkens een bijzondere exponent van de vergeten Indisch-Nederlandse geschiedenis. “Hij voelt zich door zijn afkomst dubbel gediscrimineerd. Want hij is Indisch-Nederlands en hij komt uit Limburg, een provincie die in Nederland als minderwaardig wordt beschouwd. Een belangrijk deel van zijn nationalistische en provocerende retoriek is op zijn afkomst terug te voeren. Eigenlijk zegt hij steeds: ‘Ik wil er bij horen!’.”
Voor Özkan Gölpinar, schrijver, publicist en programmamanager van Fonds voor beeldende kunsten, vormgeving en bouwkunst (FondsBKVB), is Wilders niet een man die worstelt met zijn identiteit en afkomst. De Turks-Nederlandse Gölpinar, die de middag van Kamera Kultura met een lezing afsloot, omschrijft het Nederland van Wilders zonder zijn naam te noemen als een “handelaar in angst”. Wilders werpt met zijn retoriek de immigranten op zichzelf terug. Een verschijnsel dat beleidsmakers in de culturele sector onbewust versterken, zo vindt Gölpinar. “Cultuurbeleid gaat steeds meer richting etnovakken vullen. Een dergelijk beleid zorgt niet voor wezenlijke integratie van immigranten in de samenleving.” Nieuwkomers die over hun eigen “gestolde identiteit” heen kunnen stappen verdienen volgens Gölpinar de steun van de culturele poortwachters, de mensen die het kunstbeleid bepalen.
Kinderen en identiteit Een eigen identiteit opbouw, dat is volgens pedagoog Bas Levering van de Universiteit Utrecht niet alleen voor immigranten een belangrijk thema maar ook voor jongeren. “Zij hebben een eigen ruimte nodig, privacy dus”, stelde hij tegenover discussieleidster Andréa-Dia. Volgens Levering biedt de huidige samenleving jongeren wel veel meer ruimte dan vroeger om hun eigen identiteit te ontplooien. “Als 17-jarige mag je bijvoorbeeld gewoon je vriendin thuis laten slapen. En op internet is er Hyves en Facebook, waar kinderen zich onttrekken aan de invloed en controle van hun ouders.” De ruimte die jongeren aan de ene kant hebben om zich te ontplooien, wordt volgens Levering aan de andere kant beperkt door de omvang van het moderne gezin. “De komst van de anticonceptie heeft de relatie tussen ouders en kind sterk veranderd”, legt de pedagoog uit. “Gezinnen bestaan tegenwoordig meestal uit twee kinderen. Daarom ligt er enorm veel druk op de opvoeding. Het mag niet misgaan. Toen gezinnen nog uit acht kinderen bestonden, was het niet zo erg als er een afgleed.” De sfeer tussen ouders en kinderen wordt volgens Levering sterk bepaald door het vermogen van ouders om in staat te zijn grenzen te stellen en hen te leren hoe zij rekening moeten houden met anderen. “Kinderen weten dat niet van zichzelf. Zij worden egocentrisch geboren. Wij moeten hen dat dus leren. Lukt dat niet, dan is dat niet goed voor de samenleving.” Het normen en waarden debat waar demissionair premier Jan Peter Balkenende op in heeft gezet is wat Levering betreft wel zinvol, maar Balkenende trof hierin volgens de pedagoog niet de juiste toon. “De premier had toch de jaren vijftig in gedachte.” En die richting is volgens Levering niet de goede. “Het gaat er om dat kinderen grenzen kennen en zich daarbinnen kunnen ontwikkelen.”
De ontwikkeling van het kind, dat een krijgt een kans op het Zinder Festival dat van 16 april tot en met 6 mei plaatsvindt in Den Haag. Het door jeugdtheatergezelschap Stella georganiseerde festival is voor iedereen vanaf acht jaar. De organisatoren vertelden in het Nutshuis tijdens Kamera Kultura over de voorstelling De Beer, die gaat over een beer die wakker wordt uit zijn winterslaap en ontdekt dat boven zijn hol een fabriekshal is gebouwd. De mensen in de fabriek spannen zich vervolgens maximaal in om hem er van te overtuigen dat hij geen beer is.
Fotobijschrift muziekgezelschap: Het Zweedse muziekechtpaar Dråm, dat bestaat uit Erik Ask-Upmark en Anna Rynefors, verzorgde de muzikale bijdrage van de middag. Het duo speelde traditionele Zweedse melodieën op onder andere een authentieke Zweedse harp en doedelzak (in het Zweeds: säckepipa).
